Eşme ve köylerinde yaşayan bugünkü sakinleri Eşmeli aşiretinden olduğu için EŞME
    Eşme, “su bulup gereksinimini gidermek için kısa yoldan eşilerek açılan pınarlara” verilen bir addır.
    Eskiden beri Eşme ve çevresindeki yaşam, aşiret yaşamıdır. Bu yaşayış 20. Yüzyıl sonlarına kadar sürmüştür.
  Eşme ilçesi köylülerinin atalarından kalma hatıralarına göre Eşme adı, bu addaki Yörük Oymağı’ndan kalmadır. Bugün, Eşme’deki en büyük aşiret Horasan’dan gelme oldukları bilinen Kargılı, Küşeli ve Çıkılı adlı üç oymağı bulunan Kaçarlar’dır. Bunun yanında Harmandalı, Kızıl Keçili, Kızıl Tekeli, Kara Tekeli, Kara Keçili, Manavlı, Sarı Keçili, Sarı Tekeli ve Eşmeli aşiretleridir.
    Eşme ilçesi ve civarı, uzun yıllardan beri Türkmen oymaklarının yurdu olmuş; konar-göçer / yaylakçı-kışlakçı hayatı yaşanmış ve bu durum, yer yer günümüze kadar süregelmiştir. Köylerin boy ve oymaklardan kalan adları da bu durumu açıkca göstermektedir.
    19. yüzyılın ikinci yarısına kadar Eşma, “Beş-Kaza” adı ile anılan nahiyelerden birisidir. Bu nahiyeler, Selendi, Sirge, İnay, Güre ve Takmak’tır. Bu nahiyelerde, o zamanın hükümet teşkilatına göre: Müdür (Müdürağa), Tapu Memuru ve Askerlik Şube Başkanı bulunuyordu. Denizli Mutasarrıflık olduğu zaman, Takamk kaza merkezi olmuş; Selendi, Güre, İnay ve Sirge nahiyeleri yeni kazaya bağlanarak Eşme adını almıştır (1867).